toqqa : is. Qayışı, kəməri çəkib bağlamaq üçün onun başında olan qarmaqlı bənd. Sübhanverdizadə dərindən nəfəs alaraq yan yemək otağına keçdi. Yaxasının düymələrini açdı və toqqasının dilini boşaltdı. S.Rəhimov. [Xasay] bu əmri birinci olaraq yerinə yetirdi. Toqqasını bərkidib düzəltdi. Ə.Vəliyev. // Ümumiyyətlə, kəmər, qayış. Axırda Dəmirçioğlu atasından gizlin bir canlı kotan zəncirini də götürüb, toqqa əvəzinə belinə bağladı, Çənlibelə tərəf yola düşdü. “Koroğlu”. [Musanın] ensiz toqqasına həmişə ya qəzet, ya da kitab sancılmış olardı. B.Bayramov. ◊ Toqqanın altını bərkitmək zar. – yaxşıca yemək. Toqqanın altını bərkidib aşıq; Bir də telli sazı basır bağrına. H.Hüseynzadə.