yöndəmsiz : sif.
1. Qaba, kobud, biçimsiz, səliqəsiz, tənasübsüz. Yöndəmsiz adam. Yöndəmsiz şey. – Hələ kim olduğunu bilməmişdən bu adamın xarici görkəmi bizdə nifrət əmələ gətirmişdi; kobud sifəti, yöndəmsiz bədəni vardı. S.Rəhman.
2. Naqolay, narahat, qaydasız, kobud. Yöndəmsiz hərəkət. Yöndəmsiz (z.) oturmaq.