yuxulu : sif. və zərf
1. Yatmış halda (olan), yaxud yatmış halda ikən. Yuxulu uşaq. Yuxulu halda danışmaq. – Kəramət uşaqlarını ancaq yatdıqları yerdə, yuxulu olduqları vaxt oxşayar, öpərdi. Ə.Əbülhəsən. // Yarıyatmış, yarıayıq, hələ tamam ayılmamış, yuxudan doymamış. Yuxulu halda soruşdu. Yuxulu gözləri ilə baxdı. – [Əvəz kişi] yuxulu gözlərini ovaova soruşdu: – Yenə nə var, ay arvad, yuxu görmüsən, nədir? Ə.Vəliyev.
2. məc. Key, süst.